Poulopoulos Ioannis

Οι γειτονιές του Κορυδαλλού αυτές τις μέρες είναι γεμάτες με καρπούς, χρώμα και μυρωδιές! Οι νεραντζιές της πόλης είναι φορτωμένες και όμορφες. Μια βόλτα με το ποδήλατο, με τα πόδια και μπόλικες σκέψεις τούτο το καιρό για λύσεις σε καθημερινά προβλήματα και κινήσεις που δεν απαιτούν πολύ κόπο αλλά που έχουν συμβολική και συνάμα πραγματική δύναμη μέσα τους…

Σε παλαιότερη δημοσίευση είχα ασχοληθεί με τις πορτοκαλιές και τις λεμονιές στις γειτονιές και την δική μου προσωπική ιστορία. Την ανάγκη για αξιοποίηση κάθε δυνατότητας και ευκαιρίες που μας δίνεται. Τα προβλήματα που βιώνει τώρα η χώρα μας έχουν πολλές προεκτάσεις αλλά και πολλές αιτίες. Πέρα της γεωοικονομικής/πολιτικής προέλευσης (νομισματικός πόλεμος κλπ) υπάρχουν και ζητήματα διαχείρισης των πόρων και του φυσικού κεφαλαίου που υπάρχει γύρω μας.

Τελευταία μέρα του Αυγούστου σήμερα, τελευταία μέρα του “ελληνικού καλοκαιριού” για την πλειοψηφία των γηγενών. Ενός καλοκαιριού με ειδική σημασία. Δύο χρόνια κοντά από τότε που μπήκαμε στην “περιπέτεια” και παραμένουμε κολλημένοι στην άμμο. Πάμε και βλέπουμε, ότι μας πουν οι άλλοι, ότι μας φωτίσει ο θεός…

Χωρίς σχεδιασμό γιατί σχεδιασμός και στρατηγική δεν είναι η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, που χωλαίνει η σημερινή κυβέρνηση, μα ούτε το περίφημο fast track με τα “πετροδολάρα”. Το πρώτο θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο μέλημα μιας Ευρωπαϊκής Αριστεράς η οποία δεν θέλει πολίτες δύο ταχυτήτων, ωφελημένους και μη, insiders & outsiders. Το δεύτερο τώρα όπως έχει αποδειχθεί στην παγκόσμια οικονομική ιστορία μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Ο πρώτος τρόπος είναι η ελαχιστοποίηση του κρατικού ίχνους και η παραχώρηση σε ιδιώτες όλων των σημαντικών εθνικών κεφαλαίων σε συνθήκες πίεσης με τις ελάχιστες δυνατές αποδόσεις. Αυτό φυσικά προϋποθέτει σημαντικές παραχωρήσεις, αλλαγή του τοπίου, ανάπτυξη χαμηλού επιπέδου με τις ελάχιστες ανταποδόσεις πίσω στη κοινωνία.