Είχα την τύχη να βρεθώ σε μια ακόμη ορειβατική εξόρμηση, αυτή τη φορά πήραμε το μονοπάτι από τη περιοχή Χαρβάτι Λουτρακίου (235μ) μέχρι το χωριό Πίσια (520μ). Η ορειβατική πορεία περιελάμβανε μια ανάβαση περί τα 800 μέτρα και μια κατάβαση 300 μέτρων. Ακολουθήσαμε το «πράσινο» ορειβατικό μονοπάτι μέχρι το σημείο συνάντησης με τη «πορτοκαλί» διαδρομή που οδηγεί στο όμορφο χωριό. Πρόκειται για μια πολύ καλά σημαδεμένη πορεία ακόμα και για τους αρχάριους. Όμορφες στιγμές για πεζοπόρους και ορειβάτες μέχρι το ψηλότερο σημείο του πράσινου μονοπατιού που μας οδήγησε σε μια φανταστική θέα, στα πόδια μας ο Κορινθιακός και Σαρωνικός κόλπος! Όμορφες εικόνες παρά τη συννεφιά του τοπίου και τις λίγες στιγμές που μας χαμογέλασε ο ήλιος και μας επέτρεψε να θαυμάσουμε καλύτερα το ανοιξιάτικο θέαμα που πλέον συναντάς μονάχα στις εξοχές.
Το αρχικό όχι της Κύπρου στην πρόταση της Τρόικα, πάγωσε η αλήθεια είναι τα κέντρα αποφάσεων που εμπλέκονται σ’αυτό τον περίπλοκο πόλεμο των νέων μέσων όπως αρέσκεται να καλείται. Βέβαια όχι και τόσο νέος αφού έχει δοκιμαστεί ανά τους αιώνες, έλεγχος δια μέσου της δημιουργίας χρέους, γεωπολιτικές ισορροπίες για την ανεύρεση πόρων, κάθε μορφής, με επικάλυψη κατά περίπτωση από θρησκευτικές συρράξεις έως τοπικούς πολέμους και αψιμαχίες. Το όχι της Κύπρου χαροποίησε τους Έλληνες καθώς ήταν ένα φιλί στο καταβαραθρωμένο ηθικό τους, μια σπρωξιά στον εθνικό τσαμπουκά. (more…)
Πάει αρκετός καιρός που το είχα βάλει στα σχέδια μου, πεζοπορία στη Πάρνηθα, δεν είμαι από τους τυχερούς που την πρόλαβαν στο μεγαλείο της πίσω στο 2007 ή μήπως όχι; Όσοι την πρόλαβαν δεν μπορούν να αντέξουν τη σημερινή της θέα, για όσους δεν την περπάτησαν ένας φαλακρός τόπος τους καλοσωρίζει, συνηθισμένο τοπίο του αθηναϊκοί λεκανοπεδίου που δεν έμαθε να εκτιμά ότι του δόθηκε απλόχερα. Αυτή είναι η μισή εικόνα σαν τη θέα από το καταφύγιο στο Μπάφι προς το καζίνο- τη Μόρντορ της Αθήνας που τοποθετημένη εκεί ψηλά θυμίζει τις προτεραιότητες μας. Η άλλη μισή στέκει ακριβώς από πίσω στο δρόμο προς το Φλαμπούρι μέχρι ίσια κάτω στο απαιτητικό κατέβασμα της χαράδρας της Χούνης. Το δάσος εκεί παραμένει κυρίαρχο!(more…)
Η επιστροφή με δειλά βήματα του νέου φαντάσματος της τρομοκρατίας επανέφερε για άλλη μια φορά τη συζήτηση για το ποιος την στηρίζει, ποιος είναι ο κερδισμένος και ποιος ο χαμένος. Ο μέσος πολίτης αν αναλογιστεί μονάχα μερικές στιγμές έχει σημεία αναφοράς τρομο-ιστοριών από το κοντινό ή μακρινό παρελθόν. Οι αναφορές στους “κουκουλοφόρους αναρχικούς” και τους “ακροαριστερούς τρομοκράτες” ηχούν και πάλι στα αυτιά μου τόσο γνώριμες και οικείες. (more…)
Η Πορτογαλία είναι μια από τις χώρες της περιφέρειας που μαστίζεται από την κρίση, η Πορτογαλία είναι μια ακόμη χώρα με μνημόνιο και δανειακές συμβάσεις… Το επισυνάπτω και εδώ για λόγους αναφοράς. Αντιγράφω παρακάτω από το description του video στο youtube… (more…)