H προσέγγιση του ζητήματος

Πολλές φορές με έχω συλλάβει να προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με ριζοσπαστική διάθεση. Λύσεις του τύπου “ότι δεν λύνεται, κόβεται”, μα στις περισσότερες των περιπτώσεων τα θέματα δεν είναι τόσο απλοποιημένα και έχουν πολλές αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους. Μια ριζοσπαστική προσέγγιση στο ένα ζήτημα μπορεί να αναταράξει άλλα σε βαθμό μη αναστρέψιμο.

Η εμπειρία των πρώτων 30 χρόνων της ζωής μου, απέδειξε ότι οι μικρές στοχευμένες αλλαγές, είναι και αυτές με τα μεγαλύτερα αποτελέσματα. Αλλαγές χωρίς μεγάλες ανακοινώσεις και πολλά λόγια. Μια αλλαγή την φορά, έλεγχος και πάλι αλλαγή- διόρθωση- βελτίωση όπου χρειάζεται.

Είναι δύσκολο να οριοθετήσεις αυτό το πλαίσιο δράσης τόσο σε προσωπικό, εταιρικό ή ακόμα και σε επίπεδο διακυβέρνησης μιας χώρας. Απαιτεί η ιδέα να γίνει στόχος, χρειάζεται πειθαρχία, επιμονή και φυσικά κανόνες για όσους θα παίξουν μέσα στο σενάριο.

Το Detroit με τους κήπους του, παράδειγμα κοινωνικής παρέμβασης

5644939722_c95eea1668_z

Έπεσε στην αντίληψη μου ένα άρθρο σχετικά με το Detroit– μια πόλη των ΗΠΑ που γνώρισε την «προστατευόμενη» πτώχευση στα πλαίσια του αμερικανικού δημοσίου. Το Detroit για όσους δεν γνωρίζουν, ήταν το πάλαι ποτέ σύμβολο της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας πριν αυτή μεταναστεύει στην ανατολή για να μειώσει το κόστος παραγωγής. Η πόλη αυτή έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε παράδειγμα προς αποφυγή. Έχουμε εσωτερική μετακίνηση πληθυσμών, υψηλή ανεργία, εγκληματικότητα, εικόνες παρακμής και απόλυτης φτώχειας. Ότι θα μπορούσε να πάει στραβά έχει πάει- μια περιοχή υπόδειγμα ανάπτυξης του 20ου αιώνα σε μια ερειπωμένη- γκετοποιημένη ζώνη υψηλού κινδύνου.

Στο Detroit λοιπόν γίνεται ένα ενδιαφέρον πείραμα κοινωνικής παρέμβασης στον αστικό ιστό από τα κάτω, η πόλη, όπως διαβάζω, έχει περισσότερους από 1400 αστικούς κήπους και παράγει περι τους 200 τόνους φρούτων και λαχανικών τον χρόνο με αυξητικούς ρυθμούς. Μερίδα των κατοίκων άρχισε να καλλιεργεί την γη. Αυτή η τάση ενισχύθηκε εξαιτίας των εκτάσεων που απελευθερώθηκαν από τους χιλιάδες κατοίκους που εγκατέλειψαν από το 2010 τις εστίες τους. Εγκαταλελειμμένα κτήρια γκρεμίστηκαν και έγιναν πάρκα και κήποι. Σύμφωνα με το άρθρο η αξία των ακινήτων στις περιοχές με τους κήπους αυξήθηκε ως και 20%. Περισσότερα…

Πεζοπορία στα Γεράνεια και μια ιδιαίτερη στιγμή…

P3310084

Είχα την τύχη να βρεθώ σε μια ακόμη ορειβατική εξόρμηση, αυτή τη φορά πήραμε το μονοπάτι από τη περιοχή Χαρβάτι Λουτρακίου (235μ) μέχρι το χωριό Πίσια (520μ). Η ορειβατική πορεία περιελάμβανε μια ανάβαση περί τα 800 μέτρα και μια κατάβαση 300 μέτρων. Ακολουθήσαμε το «πράσινο» ορειβατικό μονοπάτι μέχρι το σημείο συνάντησης με τη «πορτοκαλί» διαδρομή που οδηγεί στο όμορφο χωριό. Πρόκειται για μια πολύ καλά σημαδεμένη πορεία, ιδανική ακόμα και για αρχάριους του βουνού. Όμορφες στιγμές για πεζοπόρους και ορειβάτες μέχρι το ψηλότερο σημείο του πράσινου μονοπατιού που μας οδήγησε σε μια φανταστική θέα. Στα “πόδια μας” ο Κορινθιακός και Σαρωνικός κόλπος! Όμορφες εικόνες παρά τη συννεφιά του τοπίου και τις λίγες στιγμές που μας χαμογέλασε ο ήλιος και μας επέτρεψε να θαυμάσουμε καλύτερα το ανοιξιάτικο θέαμα που πλέον συναντάς μονάχα στις εξοχές.

Περισσότερα…

Πόλη μέσα στη Πόλη

Κυριακή 26.02, 10:30 το πρωί μαζευτήκαμε στο Μοναστηράκι, συνάντηση στην ιστορική εκκλησία της πλατείας για μια ξενάγηση στα πλαίσια του προγράμματος “a balkan tale“. Μια ανάρτηση σε μια εφημερίδα, κράτηση θέσης και βρεθήκαμε να τριγυρίζουμε στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, ανακαλύπτοντας τα ίχνη που κουβαλάει πάνω της η πόλη από την Οθωμανική περίοδο. Κτήρια, ιστορίες, άγνωστα πεπραγμένα που στέκουν πραγματικά γύρω μας, που υπάρχουν στον αέρα και είναι μέρος της πόλης και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Περισσότερα…