Σκέψεις: Οι θεσμοί και η άτιμη αστική Δημοκρατία!

Σήμερα επέτειος της 28ης Οκτωβρίου, είδαμε σκηνές που αντιπάθησε και φοβήθηκε η “συντεταγμένη Ελλάδα”, αυτή που αγαπά τους θεσμούς όταν χρειάζεται να τους χρησιμοποιήσει αλλά που τους καταπατά για τη “σωτηρία” της, όπως κομψά αναφέρεται συνεχώς τελευταία! Χτύπημα στους θεσμούς, πολιτειακή ανατροπή, προδοσία ή μη… και άλλα πολλά ακούγονται εδώ και εκεί ανάμεσα σε “κλέφτες” και λοιπές εκφράσεις που κολλάνε σε κάθε είδους αγανάκτηση. Όλοι εναντίων όλων!

Η άτιμη αστική δημοκρατία και η στην πράξη εφαρμογή της κατά τόπους κάνει δύσκολη την αναγνώριση του “οχτρού”! Οικονομικά συμφέροντα, ομαδικά & συντεχνιακά θέλω, εξωτερικές παρεμβάσεις κα. κόντρα στο “συλλογικό καλό”. Οι πολίτες, η κοινωνία των πολιτών, συλλογικότητες ξέχασαν το ρόλο τους, άραξαν και ενίσχυσαν ακούσια ή ηθελημένα κακές πρακτικές εις βάρος του συνόλου, εις βάρος τελικά της πατρίδας.
Εκπαιδευτήκαμε να ζούμε σε ένα κακό ημι-δημοκρατικό σύστημα που το αποκαλέσαμε “μεταπολιτευτική δημοκρατία” η οποία κουβαλούσε μαζί της ανολοκλήρωτες αφηγήσεις και ανοιχτές πληγές για το “εσωτερικό μέτωπο”, για τη ταυτότητα μας και την πορεία μας σαν έθνος. Εκπαιδευτήκαμε  από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια πως να μετέχουμε αυτού του συστήματος διεκδικώντας την δική μας θέση, την δική μας βολή, χωρίς υποχρεώσεις στη λογική του αυτονόητου προσωπικού συμφέροντος!

Στην πολύπλευρη κρίση που ζούμε κουβαλάμε μαζί μας όλες αυτές τις αντιφάσεις, την πολιτική ανηθικότητα, τις κακές πρακτικές, τις συντεχνίες, τα συμφέροντα, τον κακό μας εαυτό στη χειρότερη στιγμή για την χώρα, στο τέλος του κύκλου. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν μια κυβέρνηση χωρίς ηθική & πολιτική νομιμοποίηση να ζητάει λογικές απαντήσεις και συμπεριφορές… Μας οδήγησαν στο ΣΟΚ & ΔΕΟΣ! Οι αντιδράσεις του κόσμου σ’όλη την χώρα δεν είναι λαϊκισμός, μεμονωμένα περιστατικά και εγκάθετες πρακτικές είναι πολιτικές πράξεις. Πολιτικές πράξεις ίσως μιας “κακής δημοκρατίας” και “απαίδευτων πολιτών” αλλά αυτές είναι. Είναι οι ίδιοι πολίτες που στοιβάζονταν στα “γραφεία εξυπηρέτησης” και ψήφιζαν.

Είναι αντιδράσεις με διαφορετική ίσως προέλευση και στόχους που γίνονται χιονοστιβάδα και όλοι ξέρουμε τι γίνεται σ’αυτές τις περιπτώσεις! Έχουμε κοινωνικές ομάδες που ευημερούσαν άλλοτε με απαράδεκτα προνόμια, είτε ανθρώπους που τα έχουν χάσει όλα και δεν έχουν αύριο, οικογενειάρχες που βγαίνουν εκτός από τους προγραμματισμούς τους, επιχειρήσεις στα πρόθυρα λουκέτου, δανειολήπτες, επαγγελματίες συνδικαλιστές του χαμηλότερου επιπέδου, κομματικούς σχηματισμούς που επωφελούνται από την συγκυρία αλλά και πραγματική οργή και αδικία από την νεολαία της χώρας που μπαίνει τρομοκρατημένη στο προσκήνιο.

Ποια είναι η λύση; Τι πρέπει να γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα βγούμε από την κρίση; Πως θα πορευτούμε; Οι απαντήσεις δεν είναι αυτόματες- κερδίζονται. Χρειάζεται να μιλήσουμε, να μιλήσουμε, να ακουστούν όλοι! Να διαμορφωθούν οι συνθήκες, να βγουν οι πολίτες στο προσκήνιο, ίσως το πιο σημαντικό είναι αυτό! Το κλειδί είναι η μαζική συμμετοχή των πολιτών η επανάκτηση του συλλογικού χώρου και η αίσθηση της κοινής μοίρας. Μόνο θετικά πράγματα μπορούν να προκύψουν, μη φοβάστε όταν συμβαίνει αυτό. Η μαμή της ιστορίας πάντως έχει ξεκινήσει να γράφει τις επόμενες σελίδες, να είστε σίγουροι!

7 Comments

  1. “Είναι αντιδράσεις με διαφορετική ίσως προέλευση και στόχους που γίνονται χιονοστιβάδα και όλοι ξέρουμε τι γίνεται σ’αυτές τις περιπτώσεις!”

    Βέβαια ξέρουμε τι γίνεται. Όχλος γίνεται που ιστορικά ποτέ δεν οδήγησε σε κάτι θετικό. Αν έχεις σε λίγο έναν Καντάφι να σε κυβερνάει, ελπίζω να μπορείς να γράφεις στο blog σου, τόσο ωραία, όσο τα γράφεις τώρα. Τη Δημοκρατία πρέπει να τη διορθώσουμε, όχι να την καταλύσουμε.

  2. Ο συλλογισμός σου είναι σε ορθή βάση θα έλεγα.
    Καταθέτω μια μικρή ένσταση όσον αφορά το σημείο που αναφέρεις “Οι πολίτες,…ξέχασαν το ρόλο τους, άραξαν και ενίσχυσαν ακούσια ή ηθελημένα κακές πρακτικές εις βάρος του συνόλου,”.
    Θα πρόσθετα ότι οι πολίτες ως μάζα, χειραγωγούνται πολύ εύκολα από τους μηχανισμούς του συστήματος (βλέπε: ψυχολογία των μαζών). Δεν είναι δηλαδή, κατά τη γνώμη μου, οι πολίτες “συνένοχοι”, γιατί ακόμα και όταν νοιώθουν ότι κάνουν ηθελημένα κάτι υπέρ του συστήματος, είναι αποτέλεσμα της χειραγώγησης που έχουν υποστεί, άρα εξαναγκασμός…
    Το θέμα λοιπόν είναι να σταματήσουν (σταματήσουμε) τη χειραγώγηση τους (μας) και να πάρουν (πάρουμε) τις ζωές τους (μας) στα χέρια τους (μας)…

  3. Καλησπέρα Στάθη! Να την διορθώσουμε δεν λέω- έχουμε και ευθύνη να την προστατεύσουμε! Δεν γίνεται μια κυβέρνηση να αποφασίζει χωρίς λαϊκή εντολή ζητήματα που θα κρίνουν δεκαετίες επί δεκαετιών το μέλλον της χώρας.

    Δεν ξέρω τι είναι πιο βίαιο τελικά… Προτιμώ το σταμάτημα μιας στρατιωτικής παρέλασης που δεν νομίζω πως προσβάλει την μνήμη κανενός- με καθαρά πολιτικούς συμβολισμούς από την βίαιη καταστολή, την παραπληροφόρηση, τον εκφοβισμό, την κοινωνική σύγκρουση και τα άλλα όμορφα που βλέπουμε!

  4. Αυτό που με ενοχλεί στις διαμαρτυρίες των διαφόρων αγανακτισμένων είναι ότι ανάμεσά τους θα βρεις τον άνεργο, θα βρεις και τον βολεμένο που ξεβολεύτηκε. Με τον πρώτο συντάσσομαι. Με τον δεύτερο δεν μπορώ. Και ακόμα δεν έχω βεβαιωθεί ποιοι είναι οι περισσότεροι. Οι πρώτοι ή οι δεύτεροι;

  5. @Manolis Ευχαριστώ για το σχόλιο σου!

    Δεν θέλω να τα ρίχνω όλα σε τρίτες παρεμβάσεις. Είχαμε τη ευθύνη μας σαν πολίτες και έχουμε την ευθύνη μας στο βαθμό που μπορούμε να επηρεάσουμε τα πράγματα (συμμετοχή στη τοπική αυτοδιοίκηση, ψήφος στις εκλογικές διαδικασίες, συμμετοχή στα νέα μέσα κ.α)

    Το κέρδος της κρίσης είναι η συμμετοχή! Βλέπω πολύ κόσμο να προβληματίζεται για τα τεκταινόμενα, να συζητάει, να απορρίπτει πολιτικές, να επιταχύνεται ο πολιτικός χρόνος και να αποκαλύπτεται η ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού που είχαμε επιλέξει να μας κυβερνήσει. Ας ελπίσουμε να φύγουμε γρήγορα μπροστά! Δεν νομίζω όμως πως αυτό σε κάθε περίπτωση θα γίνει ανώδυνα.

  6. @Christos Ναι δεν διαφωνώ μαζί σου. Το ζήτημα είναι ότι δεν θέλω να κάνω αυτό τον εύκολο συλλογισμό και να περάσω στη λογική των συγκρούσεων ο αραγμένος/τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος vs του εργατικού ιδιώτη. Είναι σύγκρουση στημένης λογικής που καλύπτει ευθύνες του πολιτικού προσωπικού που έστησε στη τελική αυτό το μηχανισμό τον υποστήριξε σε σημείο που είναι βάρος για τη χώρα.

    Δεν μπορώ όμως να τα βάζω με το δημόσιο υπάλληλο όταν βλέπω ότι μεγάλα συμφέροντα κάνουν party! Καύσιμα, καρτέλ τροφίμων, διαφθορά- διαπλοκή, κατασκευαστικές και media. Θα ξεκινήσω ρυθμίζοντας αυτές τις υποθέσεις. Θα χτυπήσω την φοροδιαφυγή και τα διαφυγόντα κεφάλαια. Θα τα φορολογήσω όσο δεν πάει και θα προχωρήσω ακόμα και σε δεσμεύσεις όσων δεν τα δηλώσουν… κα πολλά. Ο Μπουραντάς είπε κάτι ενδιαφέρον (κάπως έτσι) “αν ήθελαν θα έστηναν adhoc μηχανισμούς πάταξης της φοροδιαφυγής, υπάρχει η σχετική εσωτερική γνώση”.

  7. Pingback: istor's place

Leave a Comment.