Παρασκευή, κάπου ανάμεσα…

Παρασκευή, ίσως και η καλύτερη μέρα της εβδομάδας, με λίγες ώρες ύπνο βέβαια και την ευχή για μια σύντομη σιέστα στο τέλος του απογεύματος. Μερικές ρουφηξιές καφέ, μουσική στα ακουστικά και μπόλικα να γίνουν για την ολοκλήρωση κάποιων θεμάτων στο γραφείο… Λίγο πριν η μέρα ξεκίνησε με την καθιερωμένη διαδρομή και τις συζητήσεις στο λεωφορείο. Σε τέτοιους χώρους πιάνεις παλμό, αφουγκράζεσαι τις κινήσεις στη κοινωνία, τους προβληματισμούς, τις ελπίδες του κόσμου…

Μια Παρασκευή όχι Μαύρη σαν τις χρηματιστηριακές βουτιές των ΗΠΑ αλλά με μια ένταση στον αέρα. Όχι ένταση που θα επηρεάσει την καθημερινότητα σου άμεσα αλλά από αυτές που σου λένε να κοιτάξεις γύρω σου…

Κάπου ανάμεσα λοιπόν στα μπάνια του λαού με την τακτική συγκοινωνία τις καθημερινές και τα περιορισμένα ξεσπάσματα των υπολοίπων πέριξ τις Αττικής τα ΣΚ. Κάπου ανάμεσα στις πολιτικές ζυμώσεις και το άγχος της επόμενης μέρας, τις οικονομικές εξελίξεις στην Ευρώπη οι οποίες αρχίζουν να δραματικοποιούνται έντονα τις τελευταίες μέρες. Η απειλή επέκτασης της κρίσης έχει περάσει από ενδεχόμενο σε σενάριο που ήδη πραγματοποιείται! Κάπου ανάμεσα στις εξελίξεις στη γειτονιά μας, με τους Κούρδους να σκληραίνουν τη στάση τους στο εσωτερικό της Τουρκίας, τους  Παλαιστίνιους να ετοιμάζονται για την ανακήρυξη σε έθνος στην σύνοδο του ΟΗΕ, την “Άνοιξη της Αιγύπτου” να κρατάει ακόμη με κάλεσμα για μεταρρυθμίσεις, δικαιοσύνη και εκλογές. Κάπου ανάμεσα στη Συριά, την Λιβύη, το Ιράν, τις ΗΠΑ με το  φάντασμα της χρεοκοπίας και την Κίνα, κάπου ανάμεσα σ’όλα αυτά αντιλαμβάνεσαι πως το 2011 επιβεβαιώνει με το πιο ισχυρό τρόπο το νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται μπροστά μας!

Στο νέο αυτό τοπίο με τα πολλά θέλω πρέπει να αντιληφθούμε ότι πρέπει να κοιτάζουμε γύρω μας, να αφουγκραζόμαστε, να προβλέπουμε, να δημιουργούμε τις ευκαιρίες, να ελισσόμαστε διατηρώντας τις σταθερές και την κληρονομιά που μας μορφοποίησαν ως έθνος αλλά όχι εξαρτημένους από τον μύθο και μοτίβα που καταρρέουν…

Leave a Comment.