Το “ραντεβού” με τον Μίμη…

Είναι Σάββατο, ο καιρός έξω σχεδόν καλοκαιρινός και με βρίσκω να ονειροπολώ, να ανακατεύω σκέψεις χωρίς τελειωμό! Είναι αυτές οι στιγμές που για μένα είναι σχεδόν αιώνιες, αν με ρωτούσε κάποιος θα του έλεγα πως σκέφτομαι ίσως κάποια νέα προσπάθεια στο internet, ένα γραπτό ίσως για το zero.gr που το ξέχασα ανάμεσα σε υποχρεώσεις και άλλες ωραίες υποχρεώσεις που επιτέλους είναι μακρινές ή οτιδήποτε άλλο θα πέσει στην αντίληψη μου εκεί έξω…

Από τις ενδιαφέρουσες πράξεις της εβδομάδας ήταν και η συνάντηση με τον Μίμη Ανδρουλάκη με αφορμή μια εκδήλωση του ΤΟΣΥΝ Κορυδαλλού που στήσαμε κανά δυο άνθρωποι με την υποστήριξη του Δήμου Κορυδαλλού! Ήθελα από καιρό να κάνω αυτό “το ραντεβού”, ο Μίμης ήταν από νωρίς στην αίθουσα να μιλήσει με τον κόσμο κάτι που φαίνεται πως το απολαμβάνει! Εξίσου απολαυστικός ήταν και όταν του δώσαμε τον λόγο να μιλήσει για το βιβλίο του, την “Έβδομη Αίσθηση”… φυσικά μόνο συζήτηση γι’αυτό δεν ήταν!

Οικονομία, πολιτική, διεθνείς σχέσεις, φιλοσοφία και νέες πάλι συζητήσεις να ξεκινάνε από το μηδέν με ερωτήσεις από το ακροατήριο! 2+ γεμάτες ώρες από προβληματισμούς και ενδιαφέρουσες απόψεις με τον ιδιαίτερο τόνο του Μίμη, Για κάθε πράξη υπάρχει μια αντίδραση! Μια χαμένη ευκαιρία στην πολιτική ποτέ δεν ξανάρχεται πίσω ίδια στα χέρια του πρωταγωνιστή. Μαντινάδες, πειράγματα στο θηλυκό ακροατήριο μα πάνω απ’όλα μια δυνατή προσωπικότητα…

Τον παρακολουθώ χρόνια και ήθελα να βρεθούμε στο ίδιο τραπέζι να δω αν αληθεύει, αν υπάρχει πραγματικά αυτή η κινητήρια δύναμη, το πάθος που βγαίνει στους λόγους του.  Πρέπει να ξαναγίνουμε Αργοναύτες λέει και ξαναλέει ραδιοφωνικά, ΚΚΚ (Καινοτομία, Καινοτομία, Καινοτομία) θυμάμαι από το “Βαμπίρ και Κανίβαλοι” που διάβαζα λίγα χρόνια πριν… Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, ευτυχώς! Μάλλον μας λείπει η ιστορία, η αφήγηση που μιλάει στην άλλη πλευρά των σκέψεων μας, κάτι σαν το δώρο, την αφιέρωση στην “κυρία Κ” σκέφτομαι…

2 Comments

  1. Παρόλο που σε γνωρίζω τόσα χρόνια , και σε παραδέχομαι για της δραστηριότητες σου.
    αυτή την φορά διαβάζω αυτό το κείμενο, ειλικρινά είναι η πρώτη φορά που με γοητεύει ο τρόπος που γράφεις!.
    Το μυαλό μου ταξιδεύει στην αίθουσα… μέσα από τις περιγραφές σου προσπαθώ να δημιουργήσω την εικόνα π.χ “πειράγματα στο θηλυκό ακροατήριο μα πάνω απ’όλα μια δυνατή προσωπικότητα!”. νιώθω ότι θα ήταν μια ωραία εμπειρία!!!.
    την επόμενη φορά περιμένω κάλεσμα σου!

  2. Pingback: istor's place

Leave a Comment.